Uvertür Zaman ve serabın en yorucu ve aldatıcı uyumuyla her yıl yeniden tanışıyorum. Hallerimi ve hayallerimi baştan tanıdığım, tükendikçe güzelleşen bu görkemli yapıların içerisinde en yılgın zamanlarımı kabulleniş ve barışla sindirirken, yüksek sonbahar havasını ve kendi yüreğime olan özlemimi derin bir yorgunlukla çekiyorum içime. Bir gün daha. Bir hafta daha.
En son bu deftere yazdığımda daha tanışmamıştık. Şimdi, yarın yokmuş gibi yazıyorum, böyle nefes alabiliyorum paylaştığımız bu yılın içinde. Akşama doğru, ölümleri düşünüyorum. Düşünceler de, rüzgarlar da, bu saatlerde güneşin elini gecenin boynuna kadar uzattığı bu ülkede birbirinin içine akıyor. Yalnızların her birinin kadehinin içine savaşlarca yorgunluk doluyor. Âna ve
Tüm hayallerimiz sanki o havuzun etrafındaki mermerdendi Korkunç, ümitsiz bir an istedim Ve kendimi bu şehirde bulmayı aniden Yol boyu hepimize daha fazla kapı açan Müzikler çalsın Hiçbir üstünlüğü olmayan Son derece basit sesler “Başka bir anlamı olması gerek” diye düşünürdüm bu yalınlıkla bu kadar sarsılmamın sonra yaşamın tesadüfi seslerini
Aniden gelen tutku ve aktarma hissi sadece zihnen rahat olduğumuz zamanlara özgü. Eline kalemi alıp kazıman gerekir bazen aklını etrafını kendini havanın içinden bedenin oksijeni seçmesi gibi bazen yakıtını bulması ve hep bilmesi gerekir insanın bunu fazlasıyla geç fark etmiş olsam da kendimi suçlayamam harfler boşluktan bana gelirdi önceden
Uzun süreden beri huzuru ilk defa bana bahşeden Mabedimde yazıyorum El yazım bile farklı geliyor Belki kalemi her zamanki hışmımla Öfkemle Tıkanmışlıkla bastırmadığım için kağıda Bildiğimi ve çözdüğümü düşündüğüm Her şeyi tekrar düşündüm son aylarda Çok şeyi çözmüş gibi görünüyorum sanırım birinci katmanda Çözüp çözebildiğim şeylerin de katbekat derinleri
batıya gitmek istiyorum daha da batıya güneş daha geç batsın istiyorum ve size dokunmak istiyorum olmak ve oldurmak her şeyin daha büyük olmasını çok büyük hissediyorum bu şehirde küçülmek küçücük olmak istiyorum bunun şehirde hayatta kalabilmek için gerekli olduğu yerlere gitmek sanayi materyallerinin tonlarını izlemek feribotta birbirinden farklı hayalimin sudan
senelerimiz böyle geçti işte o söylerdi müthişti ve ben yazardım yazardım, yazardım, yazardım güneş ve palmiye hayalleriyle daha farklı bir sen hayaliyle yazardım o da hatıralarımızla sırılsıklam şarkıları söylerdi çabalarımın beni hep belirli bir yere çıkaracağı çalıştığımızın karşılığını az ya da çok ama her seferinde alacağımız bir dünya hayatlarımız mahvolmuş
nasıl ağlardın bazı zamanlar beni gördüğünde gecenin başlangıcında bile benim için başka bir şeysin genelde bu imaj sabaha karşı şekillenir en güzel zamanlarımız en sağlıklı senin eski çarpık sağlık anlayışınla değil bazı sıkıntılarımız var aksırıyoruz tıksırıyoruz ama aklımız başka yerlerde bu sağlık canımızı acıtmıyor birçok farklı insanla
2A boğulmak için ona ihtiyacım yok aynaya baktığımda artık hiç zorlanmıyorum bunu benim için yapacak başkaları da var sadece bakanlar ve isteyenler bu yüzden aniden yanakları pembeleşenler başka kaynaklardan beslendikleri de olur bazen Mesela o en saçma, en yoz sularda süzülürken ben durmadan üretiyorum etrafında
En son üç sene önce dokundum bu deftere En son üç sene önce bu koltukta yazı yazdım Her şey üç sene önceki kadar kötü mü Yoksa sadece biraz daha fazlasıyla mı tanıştırılıyoruz O yüzden mi biraz da benzemiyor *** tükenen bağlara harcanan fazladan mesailer ayrıca sürekli birbirinin yerini
SELİN 