Bazen seni özleyeceğimi düşünüyorum, biraz daha zamanım olsa.

Ben halbuki daima zaman yaratmışımdır, tatsız tahayyüllerin altını üstüne getirmeye. Bunu yapmadığım bir dünya hayal etmek zor, ama artık ince şeyleri düşünmeye zaman kalmadı.

Şehrin göbeğinde geleceğimle güreşiyorum. Camdan cama, yürekten yüreğe senin aşkının dönüşmüş ve olgunlaşmış halini yansıtıyorum. Binaları sarmalayan rüzgar tünellerinde sana dair şekiller görüyorum. Şehir gri ama ben kendimi ya siyah ya beyaz buluyorum çoğu zaman. Şehrin bir yürek dolusu şüphesi var, bunlar benim bir kulağımdan girip diğerinden çıkıyor.

Eskiden kalem elimden düşmezdi. Kelimelerimi hep sevdim, yetersizliklerini bile.

O buğulu zamanlarda makineleşmekten bahsettiğimizde, asla anlayamayız yüreksizliğin anlamını, diye düşünürdüm. Artık sevmeye dair bir ipucu bulamıyorum kalbimde. Biliyorum hikayenin bir kısmını artik, belki bin anlamdan birini. Ben aşina oldum, yüreğin kendi ömründen bıkışına. Şimdi anlıyorum ki, bazen asırlık bir uyku icap eder, sevgi cansızlaşır, ama sonsuzlaşır da.

.

en yüksek hakikatin ve merhametin 

eteklerinde

minnet ve sevgiyle ağlıyorum

tek bir gecenin

sabaha kıvrılan bitkin yollarinda

bin teşekkür  

bin soru

bin şarkı