En son üç sene önce dokundum bu deftere
En son üç sene önce bu koltukta yazı yazdım
Her şey üç sene önceki kadar kötü mü
Yoksa sadece biraz daha fazlasıyla mı tanıştırılıyoruz
O yüzden mi biraz da benzemiyor
***
tükenen bağlara harcanan fazladan mesailer
ayrıca sürekli birbirinin yerini alan insanlar, bir zamanlar gerçekten kendine ait başka büyük karmaşıklıkları olan bir kişi anlatmıştı tam da bu mekaniğe duyduğu bulantıyı
şimdiyse halim acınasılık ve farklılık arasındaki ince çizgide
bazen yan gözle farklı yerlere bakmadan
iki kelime yazamıyorum
ve biraz da korkuyorum
***
bu insan topluluğunda
herkes birbirine bakar
ben de uzun uzun
kendime bakarım
aşık gibi
üzerimdeki her şey nerelerden
aldığımı
düşünürüm
nasıl birleştirdiğimi
ve nasıl birleştirildiklerini
yani kıyafet parçalarının.
***
şimdi beklerken aklıma öyle fazla bir şey
inanılmaz fikir
bir innovasyon
gelmiyor
bir şekilde herkesin benden anladığı farklı zaten
yazarların hayatlarını kolaylaştıran hatalar
insanların beyinlerini
ve beyinlerine
yazmak.
***
daha iyi bir başlık
yerinde bir başlık
bulamadın mı
diye düşünüyorum
kimliksizken bile
bağıran başlıklar
böyle nasıl kimliksiz olabilirsin ki
dolayısıyla
dönüp dolaşıp buraya geldiğime
ve hep aynı tatlıyı yediğime
aynı şeyleri konuştuğuma
ve asıl yapmak istediğimin farkına varıp
heyecanlandığıma
pişmanım.
Genç ve Güzel
***
kendimi aldattım
yazmayı denediğimde hissin de çevirisini yapıyor muyum
dans ettiğinde garip oluyor biraz
gözlerini görmeye çalışıyorum
ama ya kapalı oluyorlar
ya da sadece olmuyorlar sanki
ve bu konuda pek bir şey yapamıyorum
eteklerin dönüyor,
dönüyor
ve dönüyor.
***
nedir bu sanayi bölgeleri aşkı (!) sizdeki
Tokyo ve siyah helikopter
***
başlıca birtakım aktiviteleri hatırlatması için alarm koyar insanlar
hangi saatte
ne yapacaklarını
bir kez daha anlarlar
bir filmde de sorulduğunu hatırlıyorum
bu sorunun
ancak cevabı yok.
Yemek zamanı
su içme hatırlatmaları
kalkma zamanı
ve ağlamak
***
« bu, insanlığın daha büyük bir proje üzerine düşünmesine sebep oldu.
Trenlerle okyanus aşılabilir mi »
bu şehir başımıza büyük bir gümbürtüyle kapaklanacak
tecavüz ettiğimiz deniz tabanları üzerimize kusac-
***
Şimdiki Konumuz : Yaşamın Geçerliliği
kendini kanıtlaman gereken kaç insan kaldı hayatında
sonrasında uyuyabilecek misin
***
Para mıydı sessizce bilgiyi içimize sızdıran
Kelimelerin yerini değiştirip
Cümlenin adının da farklılaşmasından nefret ediyorum
ve bana inanmıyorum
****
ne zaman bu kadar yaklaştılar bilmiyorum ama
« kötü günler » için bekleyen benliğim
pek de beklemiyor artık
hiçbirinizde bende olan bu büyük,
pis,
santralize
öfke
yok
ve onsuz çok az şey olur hayatta
başarılan çok az şey olur
tüm bu hiddet içerisinde
en fazla ne kadar arka çıkabilirim ki ona
***
insanlar uğruna hem bedenini hem zihnini mahvetti
belki de
kendisi sadece artık başka biri
veya başka bir şey
değil
sadece kendisi
yirmi birinci yüzyılın en güzel mottosu
en güzel mantrası ve öğüdü gözlerimin önünde enkarne
ve belki de bu benim hoşuma gitmedi
***
buranın son aylarında
binaya ve eğitim öğretime dair en baskın anım
kurtarabildiğim kadar kurtardığım
son senemi kapsamayan,
başka birisin artık
önemi de yok
ama hep diyorum
keşke içini bu kadar boşaltanın ne olduğunu bilseydim
her türlü arterden dışarı
bu bariz akımı akımı durdurabileceğimi düşündüğümden değil
ama böyle ziyan olmazdık
eskiden olduğun her şey için benimlesin
ben de farklıyım artık
ama gerçekten değebileceğini hissetmiştim
birlikte gül bahçesine baktığımızda düşündüklerimizi de
hissediyorum hâlâ
***
Cover Photo by Madeline Owen, Art Student https://madelineowen.wordpress.com/
SELİN 