Gerçek dertler ve gerçek olmayan dertler ayrımı.
Bunlardan herhangi birine sahip olabilirim, fakat başka parametrelerin varlığını değiştirmiyor bu. Bitmek tükenmek bilmeyen hırs, arzu,
mutsuzluğunu başka yerde yaşa
kıkırdamalar
Dokunma dışında hiçbir duyuma hitap etmeyen bu oluşumun bir yerini tuttuğumda diğeri sallanmaya başlıyor sanki ve sadece biz böyle yaşıyoruz.
Kaygı gittikçe daha çok yoğunlaşıyor, yazı müzik gibi değil, yazdıkça endişelenir insan.
Bu zulme kim göz yumabilir?
Tek biri bile sorsaydı bana
Keşke sorsalardı bana
Gururla diktiler ağzımı. Buraya ait olup olmamam pek önem arz etmiyor, gösterişli olduğum sürece (hatta prezantabl) hiçbir şey fark etmezdi, sorunun cevabının hiçbir özelliği yoktu. Olduğumuz her şeyi onaylaması gereken kişiler için süslenirdik, onlar için konuşurduk. Gece tavanda gezen ışıklarla ve endişeyle uyurduk. Ben konuştukça, sizin zayıflığınız hakkında konuştukça keyifler daha çok yerine gelirdi.
Başka bir yerde, belki.
Bu cümleyi çok fazla kuruyorum çünkü bazı zamanlarda hep ikiye tamamlamam gerekiyor bazı kavramları. Bir yandan normalizasyona, nefeslerin yavaşlamasına yardım ediyor, kaygının gerisi geriye cilde geri sinmesi, kabaran cildin sönmesi gibi. Başka bir zamanda, başka bir yerde.
Perdeleri gerçekten kapatmalıyız artık, iradesi dışında bu güzel, soğuk, görünmez, dolayısıyla transparan duvarların içinde tutulanlar için, çabalarımın ve yarattıklarımın hepsinin söz konusu sunumların, sohbetlerin yorgun yaldızları oluşlarının karşılığını almak için.
Ben her alana girebilirim,
Her alanda olabilirim,
Yapabilirim,
Kendime bir kez daha birçok şeyi kanıtlamaya yeltenebilirim ama o zaman sadece sokakta yürüyen biri olurum.
Rutinimizin içinde zincirlere savaş açmanın hiçbir faydası yok, hatta zararı var, kıpırdandıkça kesiyor bileklerimizi. Bu daha önce hiç olmadığı kadar açık, özellikle birçok şeyin sadece farkındalığını yaşayıp, onları bilip, onları tanıyabildiğiniz seviyeye konulup, onu icra edemediğiniz zaman.
Birçoğunuzun kendisinin bile fark etmediği ama içten içe sizi yiyip bitiren devinim bu.
***
Güzel konuşma,
Güzel yazı,
Güzel müzikler,
Güzellik.
Bu yeterli. Gerisini kim neden bilsin.
Hayır, asla zorunda değillerdir, genel çevre bu durumun bu tarzdaki idrakına hiçbir zaman varamaz zaten ama tutsak edenler? Onlar? Biblo nasıl dinlenmez?
Gurur unsuru
***
Bir süre sonra özgür olabileceğim bir tartışma konusu, ben tartışmaya girmiyorum. Özgürlük keşke gerçekten bu demek olsaydı. Gerçekten bunu çok isterdim, bu birçok şeye anlam verirdi, farklı bir deneyim olurdu tüm bunlar. Konseptin idrakının bu şekilde tezahür ettiği seviyeye ait olsaydım.
Buna rağmen, bu sahte fırsatı kaçırırsam, sahiden şu ankinden de dehşet verici sancı ve ağrı bekliyor beni, o zaman belki, belki ancak o zaman bu zincirleri kırabilirim.
***
Korkunç motivasyon. İtiş gücünün şu an geldiği yerden geleceğini asla düşünmezdim, özellikle gayretin gerçek, anlamsız yapışkanlığının farkına vardıktan sonra.
En orijinal halimizi kucaklıyorum şimdi. Bu anım, türümüzün en eski anılarının, en eski karakteristiğinin yarattığı bir nostalji, milyonlarca yılla dalga geçiyor.
Zulmün bir diğer parçası, sonsuz kahkahayı duyduğunuz, duymasanız bile dalgalarının bedeninizi daralttığı bu anlar.
Bilinç hareketi engellediğinde belki biraz kesilir kahkahalar, fakat bu durum da lanetin başka bir mizahi tarz ile dışavurumundan başka bir şey değildir.
***
Herhangi bir yöntem, herhangi bir zamanda işe yarayacak olsaydı, kısır döngüyü kırabilecek bir yöntemi gerçekten sezseydim, o zaman belki de hiç,
***
Şaşırmak istiyorum, bir kez daha hayal kırıklığına uğramadım. Yaratacağım tek bir okazyon yaratıldı ve en azından tek bir düğüm çözüldü. Değiştireceğim kısımlar vardı ama değiştireceğimiz şeyler her zaman için vardır.
Bu da zincirin başka bir parçası. Gülünç.
Radyoda ilgi çekici reklamlar dönüyor, cızırtılı, karizmatik ses, bej rengi, çiçekli duvar kağıdı, kolay aydınlanmaya müsait küçük oda, eski taburenin üzerinde perdeleri tamir ediyorum. Bir kornişi takiben diğeri, sayıyorum, sayılar, dizinler, rengin kapanışı, muazzam metafor,
En zamansız, muhteşem anları yazmak istedim hep ve en kayda değer hisleri, ancak planı bir an bile yoksayamazsınız. Dokunmak istedim sadece onlara.
*
Saymaya devam et.
Radyo devam ediyor, “sürpriz, sürpriz, sürpriz!”
*
Kumsal.
İki yanda ellerin salınışı, beş kişiyiz, iki kişi önden gidiyor, dünyanın öbür ucunda notalar ve görüntü değişmiş. Ağır ağır inanmaya çalışıyorum. Işıklı kumsal, mükemmel, yavaş deniz, her şey yavaş, ışıklar da yavaş, buradaki gibi çullanmıyorlar üzerinize.
Biraz uzakta yamacın üzerinde tek bir figür, göz göze geliyoruz. Bir anlığına görüyorum onu ve üzerine ışık boşalıyor.
Rüyamda oturduğum masada karşıma oturuyor, konuşmaya başlamak için nefes alıyorum, rüya bitiyor.
Odaya giriyoruz, rüya kesinlikle bitiyor.
Her şeye rağmen müthiş bir yer olduğunu hâlâ düşünüyoruz, geceleri uzun uzun deniz fenerini izliyoruz, ışık başka bir kaybımın üzerine boşalır mı diye.
***
Her anımız fotoğrafsı olsaydı, belki biraz daha yumuşak olabilirdi algı, tüm işleyiş atılıyor üzerimize.
Tek bir elementi çıkarmak sizin için çok zor olmamalı, defalarca şahit oldum yapışınıza. Her zaman bu denli kolay olduğunu biliyorum, bu beni güldürüyor ve ayık tutuyor. Durmadan kolay olmadığı anlar, bunu yapamayanlar revaçta, onların hayaline doyamıyorsunuz. Zaten bundan başka bir şey değiller. Komik bir hayal. Öyle biri yok. Çocukluk anılarında bile.
***
Yazın gördüğüm, karşı iskeleye yakın bir kulübenin o geceki bir anına benzetiyorum olayları. Tek bir ışık sızıyordu içinden, yeşilimsi, rahatsız, ancak ortamın diğer renkleri ile işbirliği içinde güzel, akvaryumları andıran, ıslak, üzücü bir ışık. Bir an yerimden kalktım, döndüğümde ışığın yansıması suya hiç dökülmemiş gibi siyahtı deniz.
***
ateşin uçtuğu tek bir an gibi
iyi olduğum(uz) bir hayal gördüm
deli değildim, harikaydım
gözlerim için savaştım
ve bitti
SELİN 