op.72

Bu aralar takımyıldızlar ile ilgileniyorum

Ayrıca bundan bağımsız veya değil, yüksek mekanlarda seni veya şu an uğuldayan her neyse onu dinlemek isterdim

Farklı göklerde parlayan ama hurda olan her şey gibi değil çünkü suni bir ışık değil istediğim, ancak doğal olduğu sürece o kadar parlayabileceğine inanması çok zor olanlar,

 

Bugün buralardan ayrılmış olman gerekiyor, umarım başarabilmişsindir çünkü ara ara kederleniyorum hayatında istediğin birçok şeye

 

Başımı bir anlığına çevirdim ve saatler geçti sanki, veya sadece ışığa dalmışım

Buna rağmen aklımda bir gravürsün sen artık,

Ayrıca bir de danteller vardı, görünenin altında olan

 

 

Unutmak kelimesinin kökündeki talihsiz sürçme

 

 

***

 

İstediğimi alacağımın teyidi için iki saat boyunca koltuğun çizgilerini izledim,

Dokudaki sıkıntı hâlâ parmak uçlarımda, iki saat içinde veya herhangi bir süre zarfında seninle felsefeden konuşmayı gerçekten istemem

 

Pek bir şey hissedemedim, sansür iyi işleyen tek mekanizman. Yine de yaşanan bir mihenk taşıdır ve bundan sonra altmıştan fazla gün bizi götürmez.

 

Klişe olduğu kesin fakat güzel yerlerde iyi hislere kapılmak da şüphesiz ki zamansızdır.

***

 

Resmen kulaklarımda parlıyor hasret, diğer notalar ile birlikte

Dördüncü gece, hâlâ kendime gelemiyorum

Bedenimde her sinir artık tek bir arzu için titriyor, bu gibi cümlelerin çevirisi kısaca

“Hiç bitmesin”

 

***

 

İsmin daha mantıklı ansızın

ve umuyorum ki orası hatırladığım kadar sessizdir

23 saat ve 57 dakika

inleyiş(ler)

 

zaman her zaman şimdi ama sinemanın farkına vardıran şey sinemanın fotoğrafıdır.

 

***

 

yarattıklarımız ve sanatımız doğa içinde uyumludur (özünde)

ateşler içindeyiz şimdi

 

“önem” var mı gerçekten yoksa yüksek mekanların özlemi mi tahakkümün içindeki

bu ayırt edilemez son birkaç seferdir,

asla okunmaması gereken tüm yazdıklarım uğruna kapatıyorum artık perdeleri

açlığın tecavüzü bu sırada zehir gibi farklı

 

 

vahim enfeksiyon ve mimari

sisin (boşluğun) içinden seçtiklerimin aidiyeti konusundaki tutucu fikirlerim,

şüphesiz ki geçen gece dahi zaptedilemezdi asla

 

 

öfkenin en kirli hali

en yoğun hislerden biri nefretin potansiyelini yapış yapış bir ağırlık gibi taşıyıp, korkunç bilinç ve farkındalık içinde seviyesini bulamayanlar, durgun, anlamsız, beklenmedik kolaylık içinde kıvrananlar olarak yarattı bizi

 

 

-eller- tutuşunun gücü var olan, fakat yetmeyen, asla yetmeyecek her şeyin ikna kabiliyetindeki başarısızlığa yakın

alışkanlıkların asla evrilmeyen hinliklerinden payıma düşeni aldım,

 

yüzün bomboştu en güçlü yıllarımız boyunca

 

 

ve tüm güzelliğim yemin ederim ki eziyet gibiydi

 

 

 

 

Yorum bırakın

WordPress.com'da ücretsiz bir web sitesi ya da blog oluşturun. Tema: Viva Themes tarafından Soho.